Biti poražen često je samo prolazno stanje. Odustajanje ga čini trajnim.

27.01.2008. dnevni list "Pobjeda"

 

NIKŠIĆANIN PROF. DR BRANKO GARDAŠEVIĆ TRAŽI SINA VEĆ ČETIRI GODINE

Korumpirana „pravda“ otela Đorđa
Priča počinje 2001. godine u Solunu gdje se Branko Gardašević razveo od supruge Jasne i kada je grčki sud odredio strateljstvo nad djetetom Đorđem (rođen 1999. godine) ocu. Gardašević dvije godine kasnije odlazi u Kladovo gdje je trenirao rukometnu reprezentaciju i vodi dijete sa sobom. Jasna je 2003. godine uz pomoć beogradskog advokata Srđana Lazića i Radoja Boškovića, policajca u penziji, odvela dijete iz Kladova gdje je živio sa ocem, starijim bratom i bakom, a zatim ga povela sa sobom u Grčku.

Gardašević je pedagog, profesor teorije i metodike rukometa na Fakultetu za sport i fizičko vaspitanje beogradskog univerziteta, radio je kao rukometni trener u Jugoslaviji, Kini i Grčkoj a sada je šef katedre kolektivnih sportova na pomenutom fakultetu i predsjednik komisije za nauku Rukometnog saveza Srbije.
Njegova nekadašnja supruga Jasna nema stalno zaposlenje, ali po riječima Gardaševića njena familija je izuzetna bogata.

Sud, presuda i pisma

Drugi opštinski sud u Beogradu je 6. juna 2004. godine razveo brak između Branka i Jasne koji je sklopljen 1997. godine i dijete povjerio na njegu, čuvanje i vaspitanje ocu, s tim što je Jasna morala da preda dijete ocu u roku od tri dana od prijema sudske presude. U protivnom sud je odredio prinudno izvršenje. Prema ovoj sudskoj presudi Đorđe je kod oca trebalo da boravi do okončanja sudskog postupka u kojem je Jasna zatražila starateljstvo nad djetetom. U međuvremenu, MUP Srbije je za Jasnom raspisao međunarodnu Interpolovu potjernicu, koja je je kasnije povučena, ali je ubrzo ponovo stupila na snagu.
Međutim, od tada do danas ovaj sudski spor nije okončan, Đorđe se nalazi sa majkom u Grčkoj gdje pohađa školu, a cio predmet je iz Drugog prebačen u Peti opštinski sud u Beogradu. U obrazloženju ove sudske odluke kaže se da je Okružni sud odredio Peti opštinski sud, jer su sudije iz Drugog opštinskog suda koje su radile na ovom slučaju izuzete iz cijelog postupka a nema drugih sudija koje predsjedavaju vijećima za porodične odnose.

U međuvremenu, o ovom slučaju objavljeno je oko pedesetak novinskih tekstova i reportaža na jednoj grčkoj televiziji, i srpskoj televiziji „B92“, a sa cijelim slučajem su bili upoznati i ambasadori SRJ, zatim SCG pa sada Srbije u Grčkoj Dušan Bataković i Ljiljana Baćević.
Gardašević za „Pobjedu nedjeljom“ kaže da je zbog sporosti i „korumpiranosti pravosuđa“ uputio pisma najvišim zvaničnicima Crne Gore i Srbije: premijeru Željku Šturanoviću, ministru spoljnih poslova Milanu Roćenu, sudiji prof. dr Blagoti Mitriću i predsjedniku DPS-a Milu Đukanoviću, predsjedniku Srbije Borisu Tadiću, ministru spoljnih poslova Vuku Jeremiću, ministru pravde Dušanu Petroviću i ministru policije Draganu Jočiću.

Odgovori

Evo, kako su odgovorili neki od njih:
Ministar Roćen je napisao da je ambasador u Srbiji Anka Vojvodić „više puta urgirala kod nadležnih organa da se cio slučaj procesuira, ali nažalost bezuspješno“. Predsjednik DPS-a je cjelokupnu dokumentaciju koju mu je Gardašević poslao proslijedio ministru pravde Mirašu Radoviću uz preporuku da u direktnoj komunikaciji sa Ministrastvom pravde Srbije pokuša da razjasni sudsku nadležnost i pomogne da se slučaj što prije riješi.
Ministar Jeremić je otpisao da su ga „nadležne službe obavijestile da se radi o dugogodišnjem i složenom procesu u čije rješavanje su uključene različite institucije u Srbiji kao i prvostepeni sud u Atini, uz uvjeravanje da će nadležni organi Srbije „efikasno postupati po ovom predmetu“.
Prof dr Blagota Mitrić je dao tumačenje da bi cio postupak trebalo da se vodi pred crnogorskim sudovima jer je od 21. maja 2006. godine Crna Gora samostalna država, a pošto su Gardašević i njegov sin državljani Crne Gore tu prestaje nadležnost sudova u Srbiji. „Sporovi spadaju u isključivu nadležnost pravosuđa one suverene države čije državljanstvo ima lice o čijem se statusu i interesu radi, a to znači da se isključuje nadležnost sudova drugih suverenih država“, stoji u Mitrićevom tumačenju.
Ministarstvo pravde Srbije je odgovorilo da je od Republičkog javnog tužilaštva zatražilo da preduzme odgovarajuće mjere koje se odnose na rad Okružnog suda u Beogradu, na čiji rad se žalio Gardašević.
MUP Srbije je napisao da dijete nije moglo biti upisano u pasoš majke i da ta procedura treba da se ospori, ali i da su policajci iz Kladova 2003. godine postupili protiv propisa kada su na zahtjev majke tražili i učestvovali u predaji djeteta. Policija nije poštovala pravosnažne sudske odluke.

Nada

Profesor Gardašević se nada da će mu pomoći državni organi Crne Gore. „Očekujem da nadležni organi Crne Gore urade nešto na mojoj zaštiti, jer smo moj sin i ja državljani Crne Gore. Mislim da postupak treba da se okonča u Crnoj Gori, kako je preporučio profesor Mitrić. Imam pravo da tražim zaštitu od države čiji sam državljanin“, zaključio je Gardašević.

Osuđeni otmičari

Opštinski sud u Kladovu je u oktobru 2005. godine izrekao presude petočlanoj grupi radi otmice Đorđa Gardaševića. Na po godinu i po dana zatvora osuđeni su beogradski advokat Srđan Lazić i Radoje Bošković, advokat u penziji koji su 2. juna 2003. godine bili u pratnji majke Jasne prilikom odvođenja maloljetnog Đorđa iz Kladova. Zbog zloupotrebe službenog položaja Ljubiša Stojković, direktor Centra za socijalni rad u Kladovu i Branislav Pucinikić, pravnik u Centru za socijalni rad iz Kladova, kažnjeni su sa 18 mjeseci zatvora, a taksista Milan Stanojević iz Beograda osuđen je na godinu dana zatvora.

Korupcija

U otvorenom pismu predsjedniku Vrhovnog suda Srbije Vidi Petrović Škero Gardašević postavlja pitanje „kako je moguće da još uvijek niko ništa nije preduzeo protiv sudije Drugog opštinskog suda u Beogradu Tatjane Jeremić koja je uzela 80. 000 eura da bi preinačila presudu tog suda P.1960/01 0d 28. 4. 2004. godine koju je donijela sudija Milica Zlatar i tako trajno onemogućila povratak u Srbiju jednog maloljetnog djeteta.

Zakon

Zbog oduglovačenja cijelog postupka Gardašević podsjeća da je po članu 204. Porodičnog zakona postupak u vezi sa porodičnim odnosima hitan ako se odnosi na dijete ili roditelja koji vrši roditeljsko pravo, kao i da se zakazuju najviše dva ročišta. Prvo ročište se zakazuje da se održi u roku od 15 dana od kada se tužba primi u sud, a drugostepeni sud dužan je da donese odluku u roku od 30 dana od kada mu je dostavljena žalba.

Violeta Cvejić

 

 

 

 

zvaće se i ovo lani ! 

_________________________________________________________